Mistiek.nl
Verrijk je Kennis
Laatste artikelen

 

BEZOEK DE WEBSITE

KULTURU SANI

 

Reacties

 

 

BEZOEK DE WEBSITE HIER

Reacties

TRIO INDIANEN


De Trio (soms ook Tiriyó genoemd) is een indianenstam die zichzelf meestal tarëno noemt, wat zoveel betekent als "mensen van hier". Ze zijn ongeveer met 2.000 (in 2005) en leven verspreid in een aantal grotere en kleinere dorpen in het grensgebied van Suriname en Brazilië. Ze hebben een eigen taal die ze eveneens het Trio noemen. De taal behoort tot de Caribische taalfamilie.

De Trio indianen zijn een conglomeraat van Indiaanse groepen. Zij spreken een Caraïbische taal, het tareno. Ze leven meer geconcentreerd in Alalapoera aan de Coeroeni rivier en de Boven Tapanahonie rivier in het zuiden van Suriname. De Trio indianen zijn over het algemeen flink gebouwd; huidkleur koperkleurig tot geelachtig bruin, het sluike haar is grof en zwart. De Trio dragen het haar lang, maar bij de slapen wordt het weggesneden. Het wordt ingevet en naar achteren gekamd met krapa-olie.

Reacties

Caraiben, Karinyas of Kalinyas



De Cariben (ook wel Eilandcriben) is de benaming voor de oorspronkelijke bewoners van de Kleine Antillen. Naar hen is ook de hele regio en de Caribische Zee genoemd; zij noemden zichzelf echter Kalinago (mannelijk) en Kallipuna (vrouwelijk). Zij spraken Kalhíphona, een Arawaktaal, hoewel de mannen óf een Caribische taal spraken óf pidgin.

In de zuidelijke Cariben leefden zij met de Galibi, die echter in afzonderlijke dorpen leefden. De Galibi zijn, zo wordt aangenomen, de Cariben van het vasteland. In het verleden bewoonden de Cariben een groot deel van de oostelijke Antillen.

De Cariben zijn, waarschijnlijk vanuit de Orinoco regenwouden in Venezuela, naar de Caribische eilanden getrokken. De eeuw vóór de aankomst van Christoffel Columbus hebben zij zich gevestigd op de Kleine Antillen, waar de Igneri woonden. Volgens de legende zouden de Cariben alle Igneri-mannen hebben gedood en opgegeten en namen ze de Igneri-vrouwen tot hun eigen vrouwen.

Antropologen zijn verdeeld over deze kwestie: sommigen zien het als waarheidsgetrouw, andere zien het als een fabel.
De eilandbewoners deden ook aan ruilhandel met de oostelijke Taíno, afkomstig van de Maagdeneilanden en Puerto Rico. Het goud dat Columbus vond bij de Taíno zou van oorsprong van de Cariben afkomstig zijn. De Cariben waren goede scheepslui en scheepsbouwers, en bovendien bedreven in de oorlogskunst.

Tijdens de grote kolonisatiedrift werden de meeste Cariben echter verjaagd en gedood door de Europeanen. Sommige Cariben echter slaagden erin hun eilanden te behouden, waaronder de eilanden Dominica, Saint Vincent, Saint Lucia en Trinidad. De Zwarte Cariben (Garifuna) van Saint Vincent vermengden zich met Marrons. Zij werden in 1795 gedeporteerd naar Roatán, bij Honduras, waar hun nakomelingen vandaag de dag nog steeds leven.

De Britten zagen de "Gele Cariben" als minder gevaarlijk en stonden hen toe om op St. Vincent te blijven. Het verzet van de Cariben zorgde ervoor dat Dominica moeilijk veroverd werd door Europeanen en de gemeenschappen een autonomie behielden tot ver in de 19e eeuw. Het aantal Cariben in Dominica bedraagt heden ten dage rond 3000; er zijn ook nog enkele honderden Cariben in Trinidad.

De Europeanen die in de 15e eeuw aankwamen bij de Caribische eilanden, merkten bij het daar wonende volk (Cariben) veel agressie en een voorliefde voor oorlog. Hun cultuur leek, van buitenaf, tamelijk patriarchaal. Vrouwen hielden zich bezig met het huishouden en met het boerenbedrijf, en leefden in de 17e eeuw zelfs in afzonderlijke huizen. Vrouwen hadden echter wel veel macht en inspraak.

Kannibalisme werd opgemerkt tijdens oorlogsrituelen; het woord 'kannibaal' heeft zijn origine in het Spaanse caníbal. Dat woord stamt echter weer van het Caribische woord karibna (mens, persoon)

Of het vermeende kannibalisme ook daadwerkelijk plaatsvond is echter niet duidelijk. In 1503 vaardigde Isabella I van Castilië namelijk een wet uit volgens welke alleen kannibalen als slaven mochten worden buitgemaakt. Daardoor noemden Europeanen inheemse volkeren al snel kannibalen.

Tooien
Veren maken de man. Een verentooi werd uitsluitend door mannen gemaakt en gedragen bij rituele en feestelijke gebeurtenissen. Met de verentooi wordt de man één met de vogel. Hij ontleent er kracht en bescherming aan. Er wordt gejaagd met stompe pijlen, die de vogels verdoven en niet doden. De veren worden geplukt en de vogel weer vrijgelaten. Soms houdt men vogels in een kooi bij huis. Aan de vorm en kleur van de veren kan men zien tot welke groep iemand behoort en welke status en privileges deze binnen de groep geniet. Er is een duidelijk verschil tussen de dagelijkse dracht en een feesttooi.

 



Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl